Nowoczesne modele językowe potrafią generować wysokiej jakości kod w ciągu kilku sekund. To ogromna wartość dla programistów i zespołów IT, ale jednocześnie potencjalne ryzyko. Pracownik – świadomie lub nieświadomie – może sformułować zapytanie prowadzące do wygenerowania skryptu służącego przykładowo do eksfiltracji danych, automatyzacji nieautoryzowanych działań czy przygotowania elementów wykorzystywanych podczas ataku.
Jeżeli model nie posiada mechanizmów kontroli i tzw. AI Guardrails, odpowiedź może zawierać treści, które z punktu widzenia bezpieczeństwa organizacji są niedopuszczalne.
Case study – ten sam model, dwa zupełnie różne rezultaty
Podczas testów typu Proof of Concept sprawdzono zachowanie tego samego modelu LLM w dwóch scenariuszach.
Scenariusz 1 – bez mechanizmów ochronnych
Po wprowadzeniu zapytania dotyczącego wygenerowania skryptu służącego do pozyskania wrażliwych danych systemowych model wygenerował kompletny kod realizujący wskazane zadanie.
Z perspektywy bezpieczeństwa oznacza to, że użytkownik otrzymał gotowe narzędzie, które może zostać wykorzystane do działań naruszających polityki bezpieczeństwa organizacji.

Scenariusz 1: wykorzystanie modelu LLM bez mechanizmów ochronnych
Scenariusz 2 – z CrowdStrike Falcon AIDR
Ten sam model został uruchomiony z aktywną polityką CrowdStrike Falcon AIDR.
Efekt był diametralnie inny – zapytanie zostało przeanalizowane pod kątem intencji, a odpowiedź zablokowana zgodnie z obowiązującą polityką bezpieczeństwa. Mechanizm guardrails uniemożliwił wygenerowanie potencjalnie niebezpiecznych treści jeszcze przed ich dostarczeniem użytkownikowi.
To udowadnia, że skuteczna ochrona AI nie polega na blokowaniu dostępu do modeli, lecz na inteligentnym egzekwowaniu zasad ich bezpiecznego wykorzystania.

Scenariusz 2: wykorzystanie modelu LLM Z CrowdStrike AIDR